Jest to przewlekła choroba bakteryjna przenoszona przez kleszcze, która przebiega z różnymi objawami narządowymi w kolejnych okresach choroby. Objawem charakterystycznym choroby są zmiany skórne pod postacią rumienia wędrującego. Chorobę wywołują krętki z grupy Borrelia wśród których jest znanych kilka podgatunków.

Do zakażenia dochodzi poprzez ssanie krwi człowieka przez zakażonego krętkami kleszcza. Choroba nie przenosi się z człowieka na człowieka.

Objawy kliniczne są różne w zależności od czasu trwania choroby. Charakterystycznym objawem I okresu są zmiany skórne, które występują w ciągu miesiąca w miejscu ukłucia przez zakażonego kleszcza i objawiają się rumieniem wędrującym.

W drugim okresie choroby występują objawy narządowe do których dochodzi w kilka tygodni lub miesięcy, wskutek rozprzestrzeniania krętków drogą krwionośną. Objawom ogólnego złego samopoczucia towarzyszą napadowe bóle stawowo-mięśniowe, porażenia nerwów rdzeniowych , czaszkowych (często nerwu twarzowego), objawy oponowi-mózgowe. Mogą występować także objawy zaburzeń rytmu serca oraz bóle stawowe. W III okresie, który występuje w kilka miesięcy lub później, objawy choroby przybierają formę zmian przewlekłych. Choroba występuje w USA, Kanadzie, Chinach, Japonii a także w wielu krajach europejskich.

W Polsce w drugim półroczu 1996 r. zarejestrowano 748 przypadków , wśród których najwięcej pochodziło z woj. białostockiego, suwalskiego, opolskiego, bydgoskiego i warszawskiego.

Zachorowania występują zwykle w miesiącach letnich- od kwietnia do października. Na zachorowanie narażeni są mieszkańcy, turyści, pracownicy leśni, na terenach gdzie stwierdzono zakażone kleszcze.

Zalecaną metodą zapobiegania jest ochrona osobista, unikanie ekspozycji na zakażenie, stosowanie odzieży ochronnej na terenie ognisk endenicznych boreliozy. Wczesne, szybkie i ostrożne usunięcie przyssanego kleszcza z powierzchni skóry. Jak wyciągnąć kleszcza?

Dotychczas nie uzyskano szczepionki dla ludzi mimo intensywnych prac prowadzonych w wielu krajach.